دریا شب

شعر


	اتفاق ا زبس پریشان کرده ای فکر و خیالم را دیگر به خاطر هم ندا رم ماه و سا لم را جز آنکه یادم هست گفتی: صاف وصادق باش یعنی که برگردان به من حس زلا لم را ما با جنو ن پیوند دادیم از هما ن آ غاز و قتی به نام عشق می کردم زوالم را، توچشمها یت - یعنی آن جادوی کفرآمیز من شعرها یم- یعنی این سحرحلا لم را سهمم تویی از عاشقی یک روز خواهم چید از شاخه ها ی دور حسرت سیب کا لم را گاهی که میخواهم بگویی : دوستت دارم تنها، بگو! شاید... نسوزان احتما لم را درچشمها یت آ نکه تعبیر ی ست ا ز آ تش تغییرکن فردای ا ندوه و ملا لم را حالا که ازتو اتفا قی در من افتاده ست حالا که شکلی تازه دادی حس وحالم را، می پرسم: آیا عشق پایان است یا آغاز؟ اما جوابی نیست هرگزاین سئوالم را... \|+\| نوشته شده توسط ناصر فیض در پنجشنبه یکم تیر 1385 \|