پر است این چمدان از تو چیزی از من نیست

سفر همیشه به نام تو می شود آغاز

                                           که بی حضور تو تکلیف جاده روشن نیست

چگونه نشکنم ای عشق ! ای عذاب بلیغ!

                                       دل است این که به من داده اند٬ آهن نیست

فریب وسوسه خوردن گناه آدم بود

                                               گناه آدم و حوا که سیب خوردن نیست

نگاه کن همه چیز از نگاه من پیداست

                                         چرا برای تو این حرف ساده روشن نیست؟!