دریا شب - پرنده های چشم تو

شعر


	پرنده های چشم تو پرنده های چشم تو - کلاغهای بخت من سکوت بی سکون شب ٬ و لحظه های سخت من شبی که سمت باد ها - به زرد می برد مرا و تازیانه می شود به گرده ی درخت من شبی که یک ترانه از ستاره ای نمی وزد به حرفهای زخمی ام - به شعر لخت لخت من نشسته ام و از دو سو زبانه می کشد هنوز ٬ پرنده های چشم تو - کلاغهای بخت من دریچه بسته می شود و مانده طرح مبهمی به دفتری که باز مانده در کنار تخت من... \|+\| نوشته شده توسط ناصر فیض در سه شنبه دوم مرداد 1386 \|